 |
|
|
|
|
MIÓD W CHOROBACH UKŁADU ODDECHOWEGO MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU KRĄŻENIA MIÓD W CHOROBACH UKŁADU POKARMOWEGO MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU MOCZOWO-PŁCIOWEGO MIÓD W CHOROBACH SKÓRY, MIĘŚNI I STAWÓW
MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU ODDECHOWEGO Wpływ
na układ oddechowy można wyjaśnić jego szerokim zakresem działania
biologicznego, a mianowicie właściwościami antybiotycznymi,
przeciwzapalnymi, wykrztuśnymi, przeciwalergicznymi (zmniejszenie obrzęku
błon śluzowych) i wzmacniającymi. W schorzeniach układu oddechowego
najczęściej stosowane są miody jasne, zwłaszcza miód lipowy. Wybrane
przepisy: 1.
W kubku przegotowanego mleka rozpuścić łyżkę miodu i odrobinę
masła. Wskazania:
chrypka, przeziębienie. 2.
Szklankę odwaru szałwii lekarskiej osłodzić miodem; płukać
roztworem gardło 2-3 razy dziennie. Wskazania: angina, ból gardła.
3.
Do szklanki zimnej wody dodać plasterek cytryny i zagotować. Po
zdjęciu z ognia dodać jedną łyżkę ziół babki z zielem tymianku i
jedną łyżeczkę miodu. Przykryć na ok. 5 minut. Pić ciepłą, świeżo
przygotowaną miksturę 4-5 razy dziennie. Wskazania: astma oskrzelowa,
inne schorzenia alergiczne. 4. Utrzeć na drobnej tarce po 100g cebuli i jabłek, dodać 300g miodu i dobrze wymieszać. Stosować 3 razy dziennie po łyżeczce.Wskazania: zapalenie gardła. MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU KRĄŻENIA Miód
ze względu na swoje działanie tonizujące, pobudzające i odżywcze od
dawna jest stosowany w chorobach serca i naczyń krwionośnych. Działanie
to zawdzięcza się obecności cukrów prostych, mikroelementów, enzymów
i hormonów. Dzięki dużej zawartości cukrów prostych, takich jak
glukoza i fruktoza, miód jest produktem łatwo przyswajalnym przez
organizm i nie obciążającym mięśnia sercowego. Najczęściej miód
stosuje się w chorobie niedokrwiennej serca, zaburzeniach rytmów serca
(obecność potasu), chorobie nadciśnieniowej (wzmaga wydalanie wody przez
organizm). Poza tym zanotowano dobre rezultaty u pacjentów z nerwicą
serca, niewydolnością krążenia, zapaleniem mięśnia sercowego. Szczególnie
polecany jest miód spadziowy i gryczany. Wybrane przepisy: 1.
Do szklanki naparu z 1 łyżki owocu głogu i pół litra wody dodać
20g miodu (1 łyżkę stołową). Pić po pół szklanki 3 razy dziennie. Wskazania:
choroba nadciśnieniowa, osłabienie mięśnia sercowego. 2.
Mieszankę z 20g ziela tymianku i 20g siemienia lnianego zalać 1l
wrzątku; osłodzić 2 łyżkami miodu, odstawić na 2 godziny. Popijać w
ciągu dnia. Wskazania: uszczelnia naczynia włosowate, działa
rozkurczowo i uspokajająco. 3. 100g miodu połączyć z taką samą ilością soku z marchwi, chrzanu i buraków; dodać sok z 1 cytryny. Pić 1 łyżkę na 1 godzinę lub 2-3 godziny po posiłku, 2-3 razy dziennie, przez okres 2 miesięcy. Wskazania: choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie. MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU POKARMOWEGO Miód
jest cennym lekiem pomocniczym w łagodzeniu dolegliwości układu
pokarmowego, wywołanych zaburzeniami trawienia, wchłaniania i wydalania.
Związki zawarte w miodzie (węglowodany, kwasy organiczne, enzymy, wolne
aminokwasy, biopierwiastki i witaminy) decydują o działaniu
przeciwzapalnym, regenerującym, przeciwbakteryjnym, rozkurczowym i
przeciwbólowym. Daje dobre efekty terapeutyczne w chorobie wrzodowej żołądka
i dwunastnicy oraz w zapaleniu żołądka. Korzystnie wpływa na czynność
wydzielniczą i motorykę jelit oraz jest bardzo pomocny w leczeniu
hemoroidów (stosuje się wlewy doodbytnicze z 7,5% wodnych roztworów
miodu) i stanów zapalnych jelita grubego. Może być również stosowany w
stanach zapalnych wątroby i pęcherzyka żółciowego. W wyżej
wymienionych schorzeniach poleca się szczególnie miód spadziowy,
nektarowo-spadziowy, wrzosowy i lipowy. Wybrane
przepisy: 1.
Do ¾ szklanki przegotowanej i ostudzonej wody dodać łyżkę
miodu i kilka kropel soku z cytryny. Roztwór najlepiej przygotować
wieczorem i wypić na czczo, by przez noc mogły uaktywnić się zawarte w
nim enzymy. Wskazania: zaburzenia przemiany materii, wzdęcia. 2.
Zmieszać 1 łyżeczkę mięty pieprzowej z
1 łyżeczką rumianku, zalać szklanką wrzątku. Naparzać 10 minut pod
przykryciem, po czym dodać 1-2 łyżeczki miodu. Wskazania: brak
apetytu, zaburzenia trawienia, stany zapalne jelit. 3.
Do 1 szklanki wywaru ziół z szałwi dodać 1-2 łyżeczki miodu.
Pić 2 razy dziennie. Wskazania: choroba wrzodowa żołądka i
dwunastnicy. 4. Do 125g miodu dodać sok z pół cytryny i 1 łyżeczkę oliwy z oliwek; wymieszać. Zażywać 1-2 łyżki na czczo i wieczorem przed snem. Wskazania: wirusowe zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. MIÓD
W CHOROBACH UKŁADU MOCZOWO-PŁCIOWEGO Skład
chemiczny miodu w dużym stopniu uzasadnia jego korzystne działanie w
schorzeniach nerek i dróg moczowych. Duża zawartość glukozy i fruktozy
wpływa na ciśnienie osmotyczne, przyczyniając się do zmniejszania obrzęków.
Miód ze względu na obecność flawonoidów, witaminy C i kwasów
organicznych rozszerza naczynia nerkowe powodując zwiększenie filtracji kłębkowej.
Ma to szczególne znaczenie w schorzeniach nerek przebiegających ze
zmniejszeniem wydzielania moczu. Stosuje się go również w stanach
zapalnych nerek i pęcherza moczowego, a także w kamicy moczowej. Miodem
leczy się stany zapalne pochwy i szyjki macicy przebiegający z upławami.
Również dobre efekty przynosi w stanach zapalnych i przerostowych gruczołu
krokowego u mężczyzn. Najczęściej stosuje się miód wrzosowy. Wybrane
przepisy: 1.
Do pół litra odwaru z owoców dzikiej róży dodać 15-20g miodu.
Popijać herbatkę w ciągu dnia. Wskazania: choroby nerek, zmniejszone
wydalanie moczu. 2.
Posiekane liście pokrzywy i orzech włoski wymieszać z miodem
akacjowym w równych ilościach. Stosować 1-2 łyżeczki na czczo. Wskazania:
stany zapalne i przerost prostaty. 3. 1 łyżkę ziela biedrzeńca i 1 łyżkę owoców dzikiej róży zalać pół litra wrzącej wody; pozostawić przez 30 minut na małym ogniu nie dopuszczając do zagotowania. Odcedzić i do ostudzonego dodać 1 łyżeczkę miodu. Pić napar 2-3 razy dziennie. Wskazania: kamica nerkowa MIÓD
W CHOROBACH SKÓRY, MIĘŚNI I STAWÓW Miód
przyspiesza gojenie ran chirurgicznych i ropnych, oparzeń i odmrożeń
oraz zabezpiecza je przed zakażeniem bakteriami. Stwierdzono, że zwiększa
on w powierzchniowych warstwach rany przepływ krwi i limfy, a tym samym
powoduje lepsze odżywienie tkanek i stwarza warunki dla działania
leukocytów. Wykazuje też właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne i
odnawiające. Ze względu na zawartość kwasu mrówkowego łagodzi bolesność
związaną z artretyzmem i chorobami stawów. Wykorzystuje się w leczeniu
owrzodzeń troficznych, trudno gojących się żylaków, martwicy tkanek
powstałej z urazów mechanicznych, chemicznych i termicznych. Z dużym
powodzeniem jest stosowany w leczeniu świerzbiączek, pokrzywek, wyprysków
i stanów ropnych skóry. Polecany jest chorym z dną moczanową. Najczęściej
stosuje się miód wielokwiatowy i akacjowy. Wybrane
przepisy: 1.
Kawałek płótna posmarować 1 łyżeczką miodu gryczanego, przyłożyć
na chore stawy i owinąć flanelą. Okład zmieniać co 2 godziny. Wskazania:
zapalenie stawów, guzki reumatyczne. 2.
Miód zmieszać z gliceryną w stosunku 1:1; nakładać 2-3 razy
dziennie jako okład. Wskazania: odmrożenia, popękana skóra. 3.
Do 125g miodu dodać 2 żółtka i olejek ze słodkich migdałów i
utrzeć; 2 razy dziennie nakładać cienką warstwę. Wskazania: popękana
skóra, pokrzywka alergiczna. 4. 80g miodu, 20ml oleju rzepakowego i 10 000j.m. witaminy A wymieszać razem. Stosować pod opatrunek. Wskazania: oparzenia, zgorzele, wrzody troficzne. Dzięki
swoim właściwościom miód znalazł szerokie zastosowanie w kosmetyce.
Wchodzi w skład toników, maseczek miodowych, mleczek, a także płynów
do kąpieli. Ma działanie odprężające i rozluźniające, uelastycznia,
hartuje i odtruwa skórę oraz dostarcza jej wielu substancji odżywczych.
Już od starożytności był stosowany przez kobiety, jako środek pomagający
utrzymać piękność i przedłużyć młodość. Przykłady
kosmetyków: 1.
Przyrządzić maseczkę z 1 utartego żółtka, 1 łyżeczki miodu
oraz 1 łyżeczki mąki owsianej. Stosować 2-3 razy w tygodniu. Działanie:
oczyszcza skórę. 2.
Wymieszać na jednolitą masę 1 szklankę jogurtu naturalnego z 1
jajkiem i 2 łyżkami płynnego miodu. Wacikiem nanosić na twarz i szyję,
po 15 minutach spłukać wodą mineralną. Działanie: odżywia,
oczyszcza pory skóry, ujędrnia. 3.
W pół litra naparu z rumianku wymieszać 20g gliceryny i 1 łyżkę
miodu. Przechowywać w ciemnym miejscu, przed użyciem wstrząsnąć. Działanie:
emulsja do rąk. 4. Wymieszać 250g miodu z 60g gliceryny, 60g alkoholu i 10g soku z cytryny. Nakładać na twarz 3-4 razy w tygodniu. Działanie: wybiela, przeciw piegom. |
Miód
znany jest człowiekowi od tysięcy lat jako nie tylko
łatwo
przyswajalny
przez organizm środek odżywczy, ale także od dawna używany w medycynie
ludowej lek. Jako lek wykorzystuje się go już od ponad 4 tysięcy lat.
Starożytni Grecy i Rzymianie stosowali miód w różnych dolegliwościach i
chorobach. Opis jego zastosowania można znaleźć w różnych religiach
świata, np. Koran mówi, że w miodzie tkwi uzdrowienie rodzaju
ludzkiego. Dla Słowian był on najgodniejszym darem składanym potężnemu
Światowidowi. Miód zapewniał powodzenie w życiu, zdrowie i wszelkie
bogactwa. Był i jest symbolem miłości – dlatego do dziś przetrwało
powiedzenie „miodowy miesiąc”, a Węgrzy mówią: „Chcesz dożyć późnego
wieku, jedz miód i pij mleko”.